ساعت ۱:۱٢ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢٠ بهمن ،۱۳۸٤   کلمات کلیدی:

فروردین (فره و وجدان ):

رسم این بود که در نوروز در کوزه سفالین سبز آویشتن ریخته و به نام هرکس شیء کوچک یا مهره در آن می انداختند کوزه را زیر درخت گذاشته مهره را یکی یکی بیرون می آوردند حاضران در حال خواندن شعر و دو بیتی بودند . هر بیت شعر بیانگر فال صاحب مهره در آن سال بود .

بخشی از معتقدات داریوش که در سنگ نبشته اش اعلام کرد : به خواست اهورا مزدا من چنینم ، که راستی را دوست دارم و از دروغ روی گردانم . دوست ندارم که ناتوانی از حق کشی در رنج باشد . هم چنین هم دوست ندارم که به حقوق توانا به سبب کارهای ناتوان آسیب برسد . آن چه را که درست است من آن را دوست دارم . من دوست و برده ی دروغ نیستم . من بد خشم نیستم . حتی وقتی خشم مرا می انگیزاند آن را فرومی نشانم . من سخت بر هوس خود فرمان روا هستم .

فروهر دئنا (فروردین ) (وجدان پاک ) : ماه اول سال و روز نوزدهم هر ماه فروردین نام دارد . بنا به عقیده ی پیشینیان ده روز آغاز هر سال فروهر که در گذشتگان که با روان و دین ( وجدان ) از تن جدا گشته و به سوی جهان مینویی گراییده اند برای سرکشی خانمان خود فرود آیند و در هنگام ده شبانه روز روی زمین به سر برند . به مناسبت فرود آمدن فروهر های نیاکان هنگام نوروز را جشن فروردین خوانده اند این واژه در اوستا بسیار آمده است و همیشه با واژه اشان (اشؤن ، پاکان ) همراه است مانند فروهر های پاکان فروهرهای نیرومند پارسیان . فروهران در ده روز آخر سال بر زمین هستند و بامداد نوروز پیش از آمدن آفتاب به دنیای دیگر می روند . فروردین نام ایزدیست که از خازنان بهشت است . فروردین یکی از یشتهای دلکش اوستاست مندرجان آنها قسمتی در قدرت و عظمت فروهرها و قسمت دیگر در طلب یاری از آنهاست . فروردین یشت ، یشت سیزدهم اوستاست و بزرگترین یشتهاست . حدود 350 اسم مشخص در آن یاد شده است . اسامی تمامی یاران و فرزندان زرتشت در آن جمع شده است . فروهر به اعتقاد ایرانیان باستان یکی از نیروهای مینوی انسان ها ی نیک و پرهیز گار به شمار می رود واژه فروردین خود جمع واژه فروهر یا فرورد می باشد . فروهرها یا ارواح نیاکان در ماه فروردین از آسمان به زمین شتابند و در جستجوی بازماندگان خویش می جنگند . واژه ی پهلوی فروهر از صورت فرهی ، فرا - وریرا آمده است . وریرا به معنای دفاع و ایستادگی است و با واژه ی ایرانی میانه و نوگرا به معنای دلیر و قهرمان هم ریشه است . حال برخی از رویدادها را که بنا به متون پهلوی و متون دوره اسلامی به نوروز منسوب کرده اند نام می بریم . در متون پهلوی رویدادهای زیرمنسوب به نوروز هستند :

1- روزی که کیومرث اندر جهان به پیدایی آمد .

2- روز به تخت نشستن جمشید

3- روز تولد و روز عروج کیخسرو

4- روز خون خواهی سیاوش توسط کیخسرو و روز خون خواهی ایرج توسط منو چهر

5- روز تولد آشو زرتشت

6- روزی که زرتشت از اورمزد خدا پیام دریافت کرد

7- روز عید غدیر خم و انتخاب حضرت علی به جانشینی حضرت محمد (ص)

8- روزی که حضرت علی بر دوش پیامبر بت های کعبه را فرو ریختند

9- روزی حضرت امام زمان بر دجّال پیروز شوند .